Thursday, November 15, 2018


Uykulu Gözler
O kadar yorgundum ki…anlatamam. Gözlerim yavaş yavaş kayıyor, göz kapaklarımı kaldırmak bir külfet hailini alıyordu adeta. Öyle bir külfet ki bunu yapmam gerekmiyor olsa çoktan uyumuştum. Ama bunu yapmadan uyuyamazdım. Bu önemli idi. Sahne boşaldı. İnsanlar ve ardından görevliler… Fakat oyuncular ayrılmadı. Onlar öylece kulise tünediler. Uyumuşlardır herhalde.
Uykulu gözler marun marun bakar
Anlamsız bakışlara yeğlerim okumaktan yorulan gözleri!
Anlatabilmek ne büyük lütuftur insan evladına
Anlaşılabilmek ne büyük şanstır bir insana!

No comments:

Post a Comment

İletişim Formu

Name

Email *

Message *


Get paid to share your links!