Pages

Subscribe:

Labels

Search This Blog

Hey!

check out high quality Google Play Store Apps!
Click here!

Wednesday, December 19, 2018

roman denemesi no #009312

1. BÖLÜM

Güzel bir sonbahar akşamıydı. Hava hafif bulutlu, sokaklar ise güneşli yaz günlerinden biraz daha az insanla doluydu. Şehirin insanları kışa hazırlık yapıyorlardı. Gerek giyim kuşam olsun, gerekse de geçim olsun. Üstü kapalı arabaların sayısı artımıştı. Çünkü yağmur bastırdığında üstü açık bir otomobil sürmek pek de kullanışlı ve konforlu değildi ne de olsa. Vehbi için de durumlar herkeste olduğu gibi benzer şartları gerektiriyordu. Mesela artık okula giderken ince spor ayakkabı giymeyecek, kısa kollu tişört ile açık havada durmayacaktı. Ne de olsa kimse soğukta titremek ve üşümekten hoşnut değildir değil mi? Durum okulun servis şoförleri için de benzerdi. Örneğin servis şoförünün sabah rutinine yeni bir şey eklenmişti. Artık öğrencileri evlerinden toplamaya başlamadan önce klimaları ısıtma moduna almalı ve öğrenciler araca bindiklerinde onların sıcak hissetmelerini sağlamalıydı. Aynı zamanda , öğrenciler indikten sonra da klimaları kapatmalıydı şoförler. Boşa benzin gitmesini istememek konusunda yeterince haklıydılar. İsraf herkes için zararlara sebebiyet verirdi. Vehbi , yeni botlarını silmeye başladı. Bu botlar onu kış günlerinde ıslanmaktan koruyacaktı. Çorapları sıcak ve rahat olacaktı. Bir çift bot bile ne kadar kıymetliydi aslında. Bu kıymet, eşyanın kendisinden daha çok, sahibine sunduğu olumlu şeylerden dolayıydı muhakkak. Her şey kıymetliydi. Sadece o kıymeti bulabilmekti mesele.

0 comments:

Post a Comment